Pytania na egzamin na stopień nauczyciela mianowanego

Wymień statut, program wychowawczo-profilaktyczny, wewnątrzszkolne zasady oceniania i procedury bezpieczeństwa. Wskaż jeden i podaj konkretną sytuację, w której się do niego odwołujesz.

Organizacja szkoły, cele i zadania, organy i ich kompetencje, prawa i obowiązki uczniów, zasady oceniania. Statut uchwala rada pedagogiczna, gdy w szkole nie ma rady szkoły.

Rozdziel kompetencje stanowiące i opiniodawcze. Podaj przykład sprawy, w której rada rodziców opiniuje, a rada pedagogiczna zatwierdza.

Odwołaj się do przepisów o bezpieczeństwie i higienie w szkołach oraz do wewnętrznych procedur. Wskaż obowiązki podczas zajęć, przerw, wyjść i wycieczek.

Pierwsza pomoc, zabezpieczenie miejsca, powiadomienie dyrektora i rodziców, dokumentacja wypadku, wnioski profilaktyczne.

Organizuje dyrektor; nauczyciel rozpoznaje potrzeby i informuje. Wymień formy pomocy i rolę zespołu opracowującego indywidualny program edukacyjno-terapeutyczny.

Od wymagania szczegółowego przez cel lekcji i kryteria sukcesu po dobór metod i sposób sprawdzenia efektu.

Wskaż narzędzia: zadanie na wyjściu, krótki test, obserwacja, samoocena uczniów. Podaj konkretny przykład i wynik.

Język ucznia, mierzalność, powiązanie z celem. Pokaż jedno realne kryterium ze swojej lekcji.

Diagnoza przyczyny, powtórzenie w innej formie, praca w grupach zróżnicowanych, konsultacje, ponowna weryfikacja.

Powiąż typ treści z metodą, uwzględnij liczebność i dynamikę klasy. Podaj przykład metody, która w jednej klasie zadziałała, a w innej nie.

Rozkłady materiału, wpisy w dzienniku, monitorowanie realizacji, sprawozdania dla dyrektora.

Diagnoza wstępna, analiza dokumentacji, rozmowy z wychowawcą i rodzicami, obserwacja, konsultacja z pedagogiem.

Dostosowanie zmienia sposób i warunki, nie treść wymagań. Obniżenie zmienia poziom wymagań - dopuszczalne wyłącznie w przypadkach wskazanych w przepisach.

Zapoznanie z orzeczeniem, udział w zespole opracowującym program edukacyjno-terapeutyczny, dostosowanie metod, ocena efektywności pomocy.

Zadania rozszerzające, projekty, konkursy, indywidualny program lub tok nauki. Podaj efekt: konkretne osiągnięcie ucznia.

Zadania o różnym poziomie trudności, praca w parach i grupach, karty zadań, wsparcie punktowe, wykorzystanie narzędzi cyfrowych.

Zespół nauczycieli i specjalistów; zakres dostosowań, formy i okres pomocy, działania wspierające rodziców, zakres współpracy ze specjalistami.

Nazwij koncepcję, wskaż jedno założenie i pokaż, jak przełożyło się na konkretne rozwiązanie w klasie.

Dobór poziomu abstrakcji, długość zadań, przerwy, wykorzystanie konkretu przed uogólnieniem.

Cele w języku ucznia, kryteria sukcesu, informacja zwrotna zamiast stopnia, samoocena i ocena koleżeńska. Podaj efekt obserwowany u uczniów.

Poczucie sprawstwa, wybór, sensowność zadania, informacja zwrotna zamiast nagrody. Przykład z własnej klasy.

Rozpoznanie funkcji zachowania, reakcja natychmiastowa, rozmowa, współpraca z wychowawcą i pedagogiem, plan działań i jego przegląd.

Zasady wypracowane z uczniami, praca zespołowa, przegląd dynamiki grupy, reagowanie na wykluczenie.

Rozmowy z rodzicami i wychowawcą, obserwacja, współpraca z pedagogiem, wiedza o zasobach i problemach okolicy.

Wczesny kontakt, fakty zamiast ocen, wspólny plan działania, ustalony termin przeglądu efektów, dokumentowanie ustaleń.

Poradnia psychologiczno-pedagogiczna, ośrodek pomocy społecznej, sąd rodzinny, policja, organizacje pozarządowe, poradnia zdrowia psychicznego.

Zabezpieczenie dowodów, wsparcie osoby doświadczającej przemocy, powiadomienie dyrektora i rodziców, praca z klasą, w razie potrzeby zawiadomienie służb.

Reakcja bez oceniania, zapewnienie bezpieczeństwa, natychmiastowe włączenie pedagoga lub psychologa i dyrektora, kontakt z rodzicami, dalsze wsparcie.

Przykłady z otoczenia w treściach lekcji, współpraca z instytucjami kultury, projekty lokalne, wyjścia.

Jedno-dwa narzędzia, cel dydaktyczny, moment lekcji, w którym je stosujesz.

Porównanie wyników przed i po, obserwacja zaangażowania, ankieta wśród uczniów.

Narzędzia zatwierdzone przez szkołę, brak danych osobowych w usługach zewnętrznych, zgody rodziców, polityka szkoły.

Komunikacja z rodzicami, monitorowanie frekwencji, analiza wyników klasy, planowanie sprawdzianów.

Alternatywne formy zadań, sprzęt szkolny, praca w bibliotece, kontakt z pedagogiem i rodzicami.

Uczciwy przykład, szybka zmiana planu, wniosek na przyszłość - komisje cenią refleksję.

Najpierw zapewniam bezpieczeństwo wszystkim dzieciom. Spokojnie zatrzymuję zachowanie agresywne, nie zawstydzam dziecka i nie stosuję kar. Rozmawiam z dzieckiem o emocjach i uczę je akceptowanych sposobów ich wyrażania. Obserwuję sytuację, szukając przyczyn zachowania, a jeśli problem się powtarza, współpracuję z rodzicami i specjalistami.

Sprawdzam, czy polecenie jest dla dziecka zrozumiałe i dostosowane do jego możliwości. Staram się poznać przyczynę odmowy, daję dziecku możliwość wyboru tam, gdzie jest to możliwe, i wzmacniam pozytywne zachowania. Unikam krzyku i kar.

Zachowuję spokój i przede wszystkim zapewniam bezpieczeństwo. Ograniczam możliwość zranienia siebie i innych, nie stosując przemocy. Po uspokojeniu sytuacji analizuję przyczynę zachowania, podejmuję działania wychowawcze i współpracuję z rodzicami oraz specjalistami.

Najpierw szukam przyczyny zachowania. Sprawdzam, czy aktywność jest dostosowana do możliwości i potrzeb dziecka. Skracam czas oczekiwania, zwiększam aktywność dziecka i wzmacniam pozytywne zachowania.

Dostosowuję długość i formę aktywności do możliwości dziecka. Stosuję krótkie, jasne polecenia, pomoce wizualne i częste zmiany aktywności. Wzmacniam pozytywne zachowania i obserwuję efekty.

Nie traktuję aktywności wyłącznie jako problemu wychowawczego. Zapewniam możliwość ruchu, krótsze zadania i jasne zasady. Organizuję zajęcia tak, aby dziecko mogło wykorzystać swoją potrzebę aktywności w pozytywny sposób.

Podchodzę spokojnie i sprawdzam, co się wydarzyło. Daję dziecku możliwość wyciszenia się i zapewniam poczucie bezpieczeństwa. Jeżeli sytuacja się powtarza, obserwuję przyczynę i podejmuję dalsze działania.

Nie zmuszam go do rozmowy. Daję mu czas i możliwość wyrażenia emocji w inny sposób, na przykład przez zabawę, rysunek lub wybór odpowiedniego momentu. Buduję relację opartą na zaufaniu.

Staram się zaspokoić jego potrzebę kontaktu w sposób konstruktywny. Wzmacniam zachowania, które pozwalają dziecku uzyskać uwagę bez przeszkadzania. Organizuję również sytuacje, w których może odnieść sukces i poczuć się ważne.

Nie zmuszam go do aktywności za wszelką cenę. Sprawdzam jego samopoczucie i obserwuję zachowanie. Zapewniam możliwość odpoczynku i stopniowego powrotu do grupy. Jeżeli sytuacja jest nietypowa lub się powtarza, kontaktuję się z rodzicami, a w razie potrzeby informuję dyrektora.

Obserwuję dziecko i staram się ustalić przyczynę wycofania. Tworzę sytuacje sprzyjające nawiązywaniu relacji, na przykład zabawy w małych grupach. Wzmacniam jego mocne strony i poczucie własnej wartości. Jeśli trudności się utrzymują, współpracuję z rodzicami i specjalistami.

Rozdzielam dzieci, jeśli konflikt staje się niebezpieczny. Następnie pomagam im nazwać emocje i wspólnie znaleźć rozwiązanie. Uczę dzieci zasad negocjacji, dzielenia się i rozwiązywania konfliktów bez przemocy.

Obserwuję relacje w grupie i ustalam przyczynę problemu. Organizuję zabawy integracyjne i sytuacje wymagające współpracy. Rozmawiam z dziećmi o szacunku i akceptacji. W razie potrzeby współpracuję z rodzicami i specjalistami.

Natychmiast reaguję i zatrzymuję zachowania naruszające godność dziecka. Rozmawiam z grupą o empatii, szacunku i konsekwencjach wyśmiewania. Obserwuję relacje w grupie i podejmuję działania zapobiegające powtarzaniu się sytuacji.

Nie zmuszam go do natychmiastowego oddania zabawki. Uczę zasad wspólnej zabawy, czekania na swoją kolej i negocjowania. Wykorzystuję sytuację do rozwijania kompetencji społecznych.

Obserwuję jego funkcjonowanie i stopniowo stwarzam okazje do kontaktu z innymi dziećmi. Zaczynam od zabaw w parach lub małych grupach. Wzmacniam każdą próbę nawiązania relacji.

Natychmiast reaguję i chronię dziecko przed przemocą psychiczną. Pracuję z całą grupą nad akceptacją różnorodności i empatią. Monitoruję relacje i podejmuję dalsze działania, jeśli sytuacja się powtarza.

Pomagam dziecku się wyciszyć i nazwać emocje. Rozmawiam z obiema stronami konfliktu i pomagam znaleźć rozwiązanie. Uczę dzieci, jak rozwiązywać podobne sytuacje w przyszłości.

Nie wydaję dziecka osobie nieupoważnionej. Postępuję zgodnie z obowiązującymi w przedszkolu procedurami i ustaleniami dotyczącymi odbioru dzieci. W razie wątpliwości kontaktuję się z dyrektorem. Podstawa: art. 102 ust. 1 pkt 6 ustawy - Prawo oświatowe, zgodnie z którym statut przedszkola określa szczegółowe zasady przyprowadzania i odbierania dzieci przez rodziców lub upoważnioną przez nich osobę zapewniającą dziecku pełne bezpieczeństwo.

Nie kieruję się wyłącznie informacją przekazaną ustnie przez drugiego rodzica. Sprawdzam dokumentację przedszkola oraz ewentualne orzeczenia lub postanowienia sądu dotyczące dziecka. Jeżeli ojciec ma prawo do odbioru i jest upoważniony zgodnie z obowiązującymi zasadami, nie odmawiam mu bez podstawy prawnej. Podstawa: art. 102 ust. 1 pkt 6 ustawy - Prawo oświatowe.

Najpierw zapewniam dziecku bezpieczeństwo i udzielam odpowiedniej pomocy. Oceniam jego stan i w razie potrzeby wzywam pomoc medyczną. Informuję dyrektora oraz rodziców i postępuję zgodnie z procedurą dotyczącą wypadków. Sporządzana jest wymagana dokumentacja. Podstawa: § 40 rozporządzenia z 31 grudnia 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach (zapewnienie opieki i pierwszej pomocy), § 41 ust. 1 (zawiadomienia) oraz § 50 ust. 1 (rejestr wypadków prowadzi dyrektor).

Traktuję informację bardzo poważnie. Zapewniam dziecku bezpieczeństwo, nie sugeruję odpowiedzi i nie przeprowadzam samodzielnie „śledztwa”. Informuję dyrektora i postępuję zgodnie z obowiązującymi procedurami dotyczącymi ochrony dziecka. Dokumentuję zaobserwowane fakty.

Spokojnie wysłuchuję dziecka i nie wywieram na nim presji. Staram się ustalić, co jest przyczyną jego wypowiedzi, nie sugerując odpowiedzi. Informuję dyrektora i podejmuję działania zgodnie z procedurami ochrony małoletnich obowiązującymi w placówce.

Wysłuchuję dziecka i zapewniam mu poczucie bezpieczeństwa. Nie oceniam rodziców ani nie wypytuję dziecka w sposób sugerujący. Informuję dyrektora, jeśli sytuacja budzi niepokój, i obserwuję dziecko.

Odbieram przedmiot w sposób spokojny i zapewniam bezpieczeństwo grupie. Informuję dyrektora i postępuję zgodnie z procedurami placówki. W razie potrzeby rozmawiam z rodzicami. Podstawa: art. 6 pkt 1 Karty Nauczyciela, który wprost wymienia zadania związane z zapewnieniem bezpieczeństwa uczniom w czasie zajęć organizowanych przez szkołę.

Natychmiast zapewniam bezpieczeństwo pozostałej grupie i uruchamiam obowiązujące procedury. Informuję dyrektora i podejmuję działania mające na celu jak najszybsze odnalezienie dziecka. Nie pozostawiam pozostałych dzieci bez opieki. Podstawa: § 32 ust. 1 rozporządzenia o bezpieczeństwie i higienie w szkołach (liczbę opiekunów i sposób zorganizowania opieki poza terenem placówki ustala się z uwzględnieniem wieku i stopnia rozwoju psychofizycznego), § 33 ust. 1 (sprawdzanie stanu liczbowego uczestników przed wyruszeniem z każdego miejsca pobytu) oraz § 2a ust. 1 (rejestr wyjść grupowych).

Priorytetem jest bezpieczeństwo dziecka i całej grupy. Informuję dyrektora i postępuję zgodnie z procedurą dotyczącą zaginięcia dziecka. Podejmuję działania poszukiwawcze zgodnie z zakresem swoich obowiązków i organizacją wycieczki. Podstawa: § 33 ust. 1 rozporządzenia o bezpieczeństwie i higienie w szkołach oraz § 10 pkt 5 rozporządzenia z 25 maja 2018 r. w sprawie warunków i sposobu organizowania krajoznawstwa i turystyki, który nakłada na kierownika wycieczki obowiązek określenia zadań opiekunów w zakresie zapewnienia opieki i bezpieczeństwa uczniom.

Najpierw zapewniam bezpieczeństwo dziecku i jednocześnie dbam o bezpieczeństwo całej grupy. Wzywam pomoc innych pracowników lub osób wyznaczonych zgodnie z organizacją pracy placówki. Nie pozostawiam pozostałych dzieci bez opieki. Podstawa: § 13 rozporządzenia o bezpieczeństwie i higienie w szkołach - niedopuszczalne jest prowadzenie jakichkolwiek zajęć bez nadzoru upoważnionej do tego osoby.

Jeżeli zachowanie narusza dobro lub bezpieczeństwo dziecka, reaguję. W zależności od sytuacji rozmawiam z tą osobą albo bezpośrednio informuję dyrektora. Dobro i bezpieczeństwo dziecka są dla mnie najważniejsze.

W pierwszej kolejności upewniam się, że prawidłowo rozumiem zalecenia. Jeżeli problem rzeczywiście występuje, rozmawiam z nauczycielem i przypominam o potrzebach dziecka. Jeżeli sytuacja się nie zmienia, informuję dyrektora.

Nie porównuję dziecka z innymi. Dostosowuję poziom trudności, sposób przekazania polecenia i czas pracy do jego możliwości. Wzmacniam nawet niewielkie sukcesy i obserwuję postępy. Podstawa: § 6 ust. 1 rozporządzenia z 9 sierpnia 2017 r. o zasadach organizacji i udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej - w przedszkolu pomoc jest udzielana przede wszystkim w trakcie bieżącej pracy z uczniem.

Zapoznaję się z zaleceniami zawartymi w opinii i uwzględniam je w pracy z dzieckiem. Dostosowuję metody, formy i wymagania do jego potrzeb. Współpracuję z rodzicami oraz nauczycielami i specjalistami.

Zapoznaję się z orzeczeniem i realizuję zalecenia w ramach organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej oraz programu edukacyjnego dziecka. Współpracuję z zespołem nauczycieli i specjalistów oraz rodzicami. Monitoruję efekty podejmowanych działań. Podstawa: art. 127 ust. 3 ustawy - Prawo oświatowe oraz § 6 ust. 1 rozporządzenia z 9 sierpnia 2017 r. o kształceniu specjalnym, który określa, co zawiera indywidualny program edukacyjno-terapeutyczny.

Szanuję stanowisko rodzica i spokojnie wyjaśniam cel proponowanych działań. Przedstawiam obserwacje i argumenty wynikające z potrzeb dziecka. Zachęcam do konsultacji ze specjalistą i budowania współpracy opartej na dobru dziecka. Podstawa: § 4 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia o pomocy psychologiczno-pedagogicznej - pomoc jest organizowana i udzielana we współpracy z rodzicami uczniów.

Obserwuję, w jakich sytuacjach pojawiają się trudności. Ograniczam nadmierne bodźce, zapewniam dziecku możliwość wyciszenia i dostosowuję organizację zajęć. W razie potrzeby konsultuję sytuację ze specjalistą.

Prowadzę obserwację pedagogiczną i analizuję sytuacje, w których dziecko wycofuje się z aktywności. Dostosowuję metody pracy i stwarzam okazje do odnoszenia sukcesów. W razie potrzeby konsultuję sytuację z rodzicami i specjalistami. Podstawa: § 20 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia o pomocy psychologiczno-pedagogicznej - nauczyciel przedszkola prowadzi obserwację pedagogiczną mającą na celu wczesne rozpoznanie dysharmonii rozwojowych i podjęcie wczesnej interwencji.

Dostosowuję wymagania do jego możliwości i dzielę czynność na mniejsze etapy. Pokazuję dziecku sposób wykonania i pozwalam mu ćwiczyć samodzielnie. Chwalę postępy, nie wyręczając dziecka bez potrzeby.

Wysłuchuję rodzica spokojnie i bez oceniania. Przedstawiam fakty i konkretne obserwacje dotyczące dziecka. Wyjaśniam swoje działania i wspólnie szukamy rozwiązania. Jeżeli sytuacja wymaga dalszych działań, konsultuję ją z dyrektorem. Podstawa: art. 102 ust. 1 pkt 7 ustawy - Prawo oświatowe, zgodnie z którym statut przedszkola określa formy współdziałania z rodzicami oraz częstotliwość organizowania kontaktów.

Zachowuję spokój i nie odpowiadam agresją. Staram się przenieść rozmowę w spokojne miejsce i ustalić fakty. Jeżeli zachowanie rodzica uniemożliwia rozmowę, kończę ją i proponuję spotkanie w obecności dyrektora.

Nie przekazuję rodzicowi informacji dotyczących innego dziecka. Informuję go wyłącznie o sytuacji dotyczącej jego własnego dziecka. Dbam o ochronę prywatności i danych dzieci.

Staram się nawiązać spokojny, oparty na faktach dialog. Przedstawiam konkretne obserwacje i pokazuję, że celem jest dobro dziecka. Jeżeli współpraca nadal jest niemożliwa, informuję dyrektora i podejmuję działania zgodnie ze swoimi kompetencjami. Podstawa: § 4 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia o pomocy psychologiczno-pedagogicznej - pomoc jest organizowana i udzielana we współpracy z rodzicami uczniów.

Przekazuję informacje dotyczące jego dziecka, opierając się na obserwacji i dokumentacji pedagogicznej. Rozmawiam o mocnych stronach, trudnościach i sposobach dalszej pracy. Zachowuję dyskrecję i nie porównuję dziecka w sposób wartościujący z innymi. Podstawa: art. 102 ust. 1 pkt 7 ustawy - Prawo oświatowe.

Wysłuchuję rodzica i traktuję zgłoszenie poważnie. Sprawdzam sytuację przez obserwację i analizę zdarzeń. Podejmuję działania wychowawcze i zapewniam bezpieczeństwo dzieciom. W razie potrzeby informuję dyrektora i współpracuję z rodzicami.

Przede wszystkim zapewniam dziecku poczucie bezpieczeństwa i spokoju. Staram się odwrócić jego uwagę atrakcyjną aktywnością lub kontaktem z rówieśnikami. Rozmawiam z rodzicem i ustalamy spójny sposób postępowania. Obserwuję dziecko i w razie potrzeby konsultuję sytuację ze specjalistą.

Nie zmuszam dziecka do jedzenia. Zachęcam, ale respektuję jego potrzeby. Obserwuję, czy sytuacja się powtarza, i informuję rodziców. Jeżeli odmowa jedzenia może mieć przyczynę zdrowotną lub emocjonalną, sugeruję konsultację ze specjalistą.

Reaguję natychmiast, chroniąc dziecko przed zawstydzeniem. Pomagam mu w spokojny i dyskretny sposób. Z grupą rozmawiam o szacunku, empatii i prawie każdego dziecka do prywatności. Informuję rodziców i obserwuję sytuację.

Nie zmuszam dziecka do występu. Rozmawiam z nim i próbuję ustalić przyczynę. Proponuję alternatywną, dostosowaną do jego możliwości formę udziału, na przykład prostą rolę lub obecność bez występowania.

Nie wywieram presji ani nie zawstydzam dziecka. Rozmawiam z nim i staram się ustalić przyczynę. Zapewniam dyskrecję i poczucie bezpieczeństwa oraz współpracuję z rodzicami.

Nie zmuszam go do dalszego występu. Zapewniam mu poczucie bezpieczeństwa i pozwalam wycofać się z sytuacji, jeśli tego potrzebuje. Po uroczystości rozmawiam z dzieckiem i analizuję przyczynę jego reakcji.

Przede wszystkim Karta Nauczyciela, ustawa - Prawo oświatowe, przepisy dotyczące pomocy psychologiczno-pedagogicznej, podstawy programowej oraz przepisy dotyczące bezpieczeństwa i dokumentacji przebiegu nauczania. Podstawa: obowiązki nauczyciela wymienia art. 6 Karty Nauczyciela.

To dokument określający cele i treści kształcenia oraz zadania przedszkola. Stanowi podstawę planowania i organizowania pracy nauczyciela. Podstawa: definicja w art. 4 pkt 24 ustawy - Prawo oświatowe; podstawę programową wychowania przedszkolnego określa minister w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 1 lit. a tej ustawy.

Przedszkole wspiera rozwój dziecka, zapewnia mu opiekę, wychowanie i edukację, rozwija jego samodzielność i kompetencje społeczne oraz przygotowuje dziecko do podjęcia nauki w szkole. Podstawa: art. 13 ust. 1 ustawy - Prawo oświatowe (warunki, jakie spełnia przedszkole publiczne) oraz art. 102 ust. 1 pkt 3 i 4 tej ustawy (cele i zadania przedszkola oraz sposób ich realizacji określa statut).

W zależności od organizacji przedszkola są to między innymi dziennik zajęć przedszkola, dokumentacja obserwacji pedagogicznych, dokumentacja pomocy psychologiczno-pedagogicznej oraz inne dokumenty wymagane przepisami i organizacją pracy placówki. Podstawa: § 2 rozporządzenia z 25 sierpnia 2017 r. w sprawie sposobu prowadzenia dokumentacji przebiegu nauczania - przedszkole prowadzi dla każdego oddziału dziennik zajęć przedszkola.

Oznacza konieczność organizowania pracy i zajęć w sposób zapewniający bezpieczeństwo fizyczne i psychiczne uczniów, przestrzegania procedur oraz reagowania na sytuacje zagrażające dziecku. Podstawa: art. 6 pkt 1 Karty Nauczyciela oraz § 13 rozporządzenia o bezpieczeństwie i higienie w szkołach - niedopuszczalne jest prowadzenie jakichkolwiek zajęć bez nadzoru upoważnionej do tego osoby.

Przestrzegam zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, regulaminów i procedur obowiązujących w placówce. Dbam o właściwą organizację zajęć, stały nadzór nad uczniami oraz reaguję na potencjalne zagrożenia. Podstawa: art. 6 pkt 1 Karty Nauczyciela oraz § 13, § 14 ust. 1 i § 32 ust. 1 rozporządzenia o bezpieczeństwie i higienie w szkołach.

Zapewniam pomoc i bezpieczeństwo, oceniam sytuację, w razie potrzeby wzywam pomoc, informuję dyrektora i rodziców oraz postępuję zgodnie z procedurą powypadkową. Podstawa: § 40 rozporządzenia o bezpieczeństwie i higienie w szkołach (niezwłoczna opieka i pierwsza pomoc) oraz § 41 ust. 1 i 4 (zawiadomienia, których dokonuje dyrektor lub upoważniony pracownik).

Porządkują sposób postępowania w sytuacjach zagrożenia i pomagają nauczycielowi szybko oraz właściwie zareagować. Podstawa: art. 68 ust. 1 pkt 6 ustawy - Prawo oświatowe (dyrektor wykonuje zadania związane z zapewnieniem bezpieczeństwa uczniom i nauczycielom) oraz art. 102 ust. 1 pkt 5 (statut przedszkola określa sposób sprawowania opieki nad dziećmi w czasie zajęć w przedszkolu i poza nim).

Dostosowanie metod, form, tempa pracy, poziomu trudności i sposobu komunikowania się do indywidualnych potrzeb, możliwości i zainteresowań ucznia. Podstawa: § 6 ust. 1 i 2 rozporządzenia o pomocy psychologiczno-pedagogicznej - pomoc jest udzielana przede wszystkim w trakcie bieżącej pracy z uczniem oraz przez zintegrowane działania nauczycieli i specjalistów.

Indywidualizacja dotyczy dostosowania pracy do potrzeb ucznia w ramach pracy z grupą. Nauczanie indywidualne jest odrębną formą realizacji obowiązku nauki, organizowaną na podstawie odpowiednich przepisów i orzeczenia. Podstawa: art. 127 ust. 2 ustawy - Prawo oświatowe, zgodnie z którym indywidualnym obowiązkowym rocznym przygotowaniem przedszkolnym lub indywidualnym nauczaniem obejmuje się dzieci i młodzież, których stan zdrowia uniemożliwia lub znacznie utrudnia uczęszczanie do przedszkola albo szkoły.

Opinia zawiera zalecenia dotyczące pracy z uczniem, natomiast orzeczenie może być podstawą do organizacji określonych form kształcenia, wychowania i pomocy, zgodnie z jego treścią. Podstawa: art. 127 ust. 3 ustawy - Prawo oświatowe, który przy orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego wymaga opracowania indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego.

Przez systematyczną obserwację pedagogiczną, analizę zachowania i postępów ucznia, rozmowy z rodzicami oraz współpracę ze specjalistami. Podstawa: § 20 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia o pomocy psychologiczno-pedagogicznej - do zadań nauczyciela należy rozpoznawanie indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych uczniów.

Pozwala poznać możliwości, potrzeby, zainteresowania i trudności ucznia oraz zaplanować odpowiednie działania wspierające jego rozwój. Podstawa: § 20 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia o pomocy psychologiczno-pedagogicznej - w przedszkolu obserwacja pedagogiczna ma na celu wczesne rozpoznanie dysharmonii rozwojowych, a u dzieci realizujących obowiązkowe roczne przygotowanie przedszkolne kończy się analizą i oceną gotowości do podjęcia nauki w szkole.

To działania podejmowane w celu rozpoznawania i zaspokajania indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych ucznia oraz rozpoznawania jego możliwości psychofizycznych. Podstawa: § 2 ust. 1 rozporządzenia o pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

Nauczyciele, wychowawcy grup wychowawczych i specjaliści wykonujący zadania z zakresu pomocy psychologiczno-pedagogicznej, we współpracy z rodzicami i w razie potrzeby z poradnią psychologiczno-pedagogiczną. Podstawa: § 4 ust. 2 i 3 rozporządzenia o pomocy psychologiczno-pedagogicznej; pomoc organizuje dyrektor (§ 4 ust. 1).

Powinien uwzględniać zalecenia zawarte w opinii i dostosować organizację, metody oraz formy pracy do indywidualnych potrzeb ucznia.

Prowadzę obserwację, rozpoznaję potrzeby ucznia, dostosowuję metody pracy i podejmuję działania wspierające. W razie potrzeby informuję rodziców i proponuję konsultację ze specjalistą. Podstawa: § 20 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia o pomocy psychologiczno-pedagogicznej (rozpoznawanie przyczyn trudności w funkcjonowaniu uczniów) oraz § 5 pkt 4, zgodnie z którym pomoc jest udzielana także z inicjatywy nauczyciela prowadzącego zajęcia z uczniem.

Staram się, aby była oparta na wzajemnym szacunku, zaufaniu i regularnej wymianie informacji. Przekazuję rodzicom informacje o postępach i trudnościach ucznia oraz wspólnie ustalamy działania wspierające. Podstawa: art. 102 ust. 1 pkt 7 ustawy - Prawo oświatowe, zgodnie z którym statut przedszkola określa formy współdziałania z rodzicami oraz częstotliwość organizowania kontaktów.

Wysłuchuję rodzica, przedstawiam konkretne obserwacje i argumenty oraz szukam rozwiązania korzystnego dla ucznia. Jeżeli sytuacja tego wymaga, korzystam ze wsparcia dyrektora lub specjalisty.

Zachowuję spokój, słucham rodzica i koncentruję się na faktach, a nie na emocjach. Staram się znaleźć rozwiązanie i utrzymać profesjonalną relację.

Rozmowy indywidualne, zebrania grupowe, konsultacje, informacje przekazywane na bieżąco, uroczystości i wydarzenia w placówce oraz wspólne działania na rzecz uczniów. Podstawa: art. 102 ust. 1 pkt 7 ustawy - Prawo oświatowe.

Wymieniam informacje dotyczące uczniów, wspólnie planuję działania, konsultuję trudne sytuacje i dzielę się materiałami oraz doświadczeniami.

Korzystam z ich wiedzy i wskazówek, przekazuję informacje wynikające z obserwacji ucznia i wspólnie ustalamy działania wspierające. Podstawa: § 4 ust. 2 rozporządzenia o pomocy psychologiczno-pedagogicznej wymienia specjalistów, którzy udzielają pomocy razem z nauczycielami.

Dyrektor organizuje pracę placówki, sprawuje nadzór pedagogiczny, dba o prawidłową realizację zadań placówki i wspiera nauczycieli w realizacji ich obowiązków. Podstawa: art. 68 ust. 1 ustawy - Prawo oświatowe (zadania dyrektora, w tym kierowanie działalnością i sprawowanie nadzoru pedagogicznego) oraz art. 55 ust. 1 tej ustawy, który określa, na czym polega nadzór pedagogiczny.

Dobieram metody do wieku, możliwości i potrzeb uczniów. Wykorzystuję między innymi metody aktywizujące, zabawy dydaktyczne, ruchowe, muzyczne, plastyczne, elementy pedagogiki zabawy oraz metody oparte na działaniu i doświadczeniu.

Wykorzystuję między innymi burzę mózgów, zabawy dramowe, zabawy integracyjne, pracę w parach i małych grupach, działania praktyczne, doświadczenia oraz zabawy ruchowe i muzyczne.

Ponieważ angażują ucznia w proces uczenia się, rozwijają samodzielność, kreatywność, współpracę i umiejętność rozwiązywania problemów.

Zabawa jest naturalną formą aktywności dziecka. Wykorzystuję ją do rozwijania kompetencji społecznych, poznawczych, językowych, ruchowych i emocjonalnych.

Wykorzystuję je jako narzędzie wspierające zajęcia, na przykład prezentacje, materiały multimedialne, nagrania, interaktywne ćwiczenia oraz przygotowywanie materiałów dydaktycznych.

Szacunek, empatię, odpowiedzialność, samodzielność, tolerancję, współpracę i poszanowanie godności drugiego człowieka.

Najpierw zapewniam bezpieczeństwo. Następnie pomagam uczniom nazwać emocje i znaleźć przyczynę zachowania. Uczę sposobów rozwiązywania konfliktów bez przemocy i wzmacniam zachowania pozytywne.

Nie opieram pracy wychowawczej na karach. Stosuję jasne zasady, konsekwencje adekwatne do zachowania, rozmowę, modelowanie właściwych zachowań i pozytywne wzmacnianie.

Ustalam z uczniami jasne zasady, dbam o wzajemny szacunek, organizuję zabawy integracyjne i wzmacniam pozytywne relacje w grupie.

Dziecko ma między innymi prawo do bezpieczeństwa, szacunku, ochrony przed przemocą, poszanowania godności, rozwijania swoich zainteresowań i możliwości oraz odpowiednich warunków do rozwoju. Podstawa: art. 1 pkt 1, 3 i 14 ustawy - Prawo oświatowe oraz art. 102 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, zgodnie z którym cele i zadania przedszkola określa statut, z uwzględnieniem zasad bezpieczeństwa oraz promocji i ochrony zdrowia.

Szanuję godność dziecka, nie stosuję przemocy ani poniżających metod wychowawczych, zapewniam bezpieczeństwo i reaguję na wszelkie przejawy krzywdzenia lub dyskryminacji. Podstawa: art. 6 pkt 1, 2 i 4 Karty Nauczyciela - rzetelna realizacja funkcji opiekuńczej, wspieranie każdego ucznia w rozwoju oraz wychowanie w atmosferze szacunku dla każdego człowieka.

Uczestniczę w szkoleniach i warsztatach, analizuję literaturę pedagogiczną, wymieniam doświadczenia z innymi nauczycielami i wykorzystuję nowe rozwiązania w praktyce. Podstawa: art. 6 pkt 3a Karty Nauczyciela - nauczyciel jest obowiązany doskonalić się zawodowo, zgodnie z potrzebami szkoły.

Obserwuję reakcje i postępy uczniów, analizuję efekty zajęć, rozmawiam z rodzicami i nauczycielami oraz dokonuję autorefleksji.

Pozwala poznać nowe metody pracy, zobaczyć inne sposoby organizacji zajęć i zainspirować się rozwiązaniami, które można wykorzystać we własnej pracy.

Tak. Współpraca i wymiana doświadczeń pozwalają spojrzeć na problemy z różnych perspektyw i doskonalić własny warsztat.

Nie zgaduję. Mówię, że nie pamiętam dokładnego przepisu, wskazuję, jak postępuję w praktyce, i deklaruję sprawdzenie aktualnej podstawy prawnej. Podstawa: § 10 ust. 2 rozporządzenia z 6 września 2022 r. - w trakcie egzaminu zapewnia się nauczycielowi dostęp do aktów prawnych, więc sięgnięcie po przepis nie jest przyznaniem się do niewiedzy.

Tak. Przyznanie się do błędu i wyciągnięcie z niego wniosków jest elementem profesjonalizmu i autorefleksji nauczyciela.

Do moich mocnych stron należą zaangażowanie, odpowiedzialność i empatia. Potrafię nawiązać relację z uczniami, obserwować ich potrzeby i dostosowywać metody pracy.

Jedną z rzeczy, nad którymi pracuję, jest tendencja do poświęcania dużej ilości czasu na przygotowanie materiałów. Staram się lepiej planować pracę i ustalać priorytety, aby zachować równowagę między przygotowaniem a realizacją najważniejszych celów.

Najważniejsze jest dobro, bezpieczeństwo i wszechstronny rozwój dziecka. Staram się tworzyć atmosferę akceptacji i bezpieczeństwa, indywidualizować pracę oraz współpracować z rodzicami i specjalistami. Stale analizuję swoją pracę i doskonalę własny warsztat, aby jak najlepiej odpowiadać na potrzeby dzieci.

Uniwersalny schemat: w pierwszej kolejności dbam o bezpieczeństwo dziecka lub dzieci. Następnie rozpoznaję sytuację, opierając się na obserwacji i faktach. Podejmuję działania adekwatne do problemu, z uwzględnieniem indywidualnych potrzeb dziecka. W razie potrzeby konsultuję sytuację z dyrektorem, rodzicami lub specjalistami. Wszystkie działania podejmuję zgodnie z obowiązującymi w placówce procedurami i przepisami prawa, a następnie monitoruję ich skuteczność. Schemat jest bezpieczny, bo pokazuje komisji naraz znajomość procedur, umiejętność reagowania, indywidualizację, współpracę i refleksję nad skutecznością własnych działań. Podstawa: § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z 6 września 2022 r. - nauczyciel wykazuje się umiejętnością rozwiązania wskazanego przez komisję problemu związanego z wykonywaną pracą.

Nie trzeba odpowiadać długo. Najlepsza odpowiedź to zwykle konkret, przykład z własnej pracy, efekt i wniosek. Wzór: „Zastosowano metodę X, ponieważ u uczniów pojawił się problem Y. Dzięki temu uczniowie osiągnęli Z. Wniosek na przyszłość jest taki, że...”. Taka odpowiedź pokazuje komisji, że znasz nie tylko teorię, ale potrafisz przełożyć ją na praktykę.

Awans traktuję jako naturalny etap rozwoju zawodowego. Zależało mi na uporządkowaniu i podsumowaniu swoich doświadczeń, doskonaleniu warsztatu pracy oraz podnoszeniu jakości pracy z dziećmi. Dotyczy wyłącznie ścieżki sprzed 1 września 2022 r., w której awans na mianowanego poprzedzał staż.

Najważniejsze cele to doskonalenie warsztatu pracy, rozwijanie kompetencji wychowawczych i dydaktycznych, indywidualizacja pracy z dzieckiem oraz współpraca z rodzicami i innymi nauczycielami. Plan rozwoju zawodowego istnieje wyłącznie w ścieżce sprzed 1 września 2022 r. - art. 9c ust. 3 Karty Nauczyciela w brzmieniu sprzed tej daty. W obecnej procedurze nie ma planu rozwoju zawodowego.

Najważniejsze były działania, które bezpośrednio przełożyły się na pracę z dziećmi: stosowanie nowych metod, indywidualizacja pracy, obserwacja dzieci, współpraca z rodzicami oraz doskonalenie zawodowe. Powinności nauczyciela kontraktowego w okresie stażu określał § 7 ust. 1 rozporządzenia z 26 lipca 2018 r. Reguła ze ścieżki sprzed 1 września 2022 r.

Za największy sukces uważam rozwój własnego warsztatu pracy oraz to, że potrafię lepiej rozpoznawać potrzeby dzieci i dostosowywać do nich metody oraz formy pracy. Pytanie o staż pojawia się wyłącznie w ścieżce sprzed 1 września 2022 r.

Największą satysfakcję dają mi postępy dzieci, z którymi pracuję, oraz to, że udało się stworzyć w grupie bezpieczną i przyjazną atmosferę.

Największym wyzwaniem była indywidualizacja pracy przy jednoczesnym zapewnieniu właściwej organizacji pracy całej grupy. Nauczyło mnie to lepszego planowania i elastycznego reagowania.

Dziś część działań warto zaplanować bardziej elastycznie, ponieważ doświadczenie pokazuje, że potrzeby grupy mogą się zmieniać. Większy nacisk trzeba położyć na działania wynikające z aktualnych potrzeb dzieci. Plan rozwoju zawodowego zatwierdzał dyrektor szkoły - § 3 ust. 3 rozporządzenia z 26 lipca 2018 r. Instytucja ta nie występuje w procedurze obowiązującej od 1 września 2022 r.

Najpierw nazywam potrzebę lub problem, potem opisuję działanie, wskazuję efekt i kończę wnioskiem do dalszej pracy.

Nie zgaduję; wskazuję właściwy akt, opisuję prawidłowe postępowanie i korzystam z zapewnionego dostępu do aktów prawnych.

Podaję konkretną potrzebę ucznia, zastosowane dostosowanie, sposób monitorowania oraz efekt dla ucznia.

Łączę narzędzie z celem lekcji, potrzebą uczniów i kryterium sukcesu, a następnie oceniam jego skuteczność.

Najpierw zapewniam bezpieczeństwo, następnie uruchamiam procedurę, informuję właściwe osoby, dokumentuję fakty i monitoruję sytuację.

Przedstawiam fakty, słucham rodzica, ustalam wspólny plan, termin sprawdzenia efektów i sposób dalszego kontaktu.

Analizuję dane i obserwacje, wyciągam wnioski, modyfikuję działanie i sprawdzam, czy zmiana poprawiła efekt.

Opisuję fakt bez usprawiedliwień, rozpoznaję przyczynę, wskazuję korektę i podaję, czego nauczyła mnie ta sytuacja.

Skreślam błędny zapis, wpisuję poprawną treść, datę i podpis, zgodnie z zasadami prowadzenia dokumentacji.

Przed publikacją w internecie sprawdzam podstawę prawną, zakres zgody i politykę szkoły; ograniczam dane do niezbędnych.

Przekazuję obserwacje wychowawcy i dyrektorowi, konsultuję działania ze specjalistami, dobieram formę pomocy i monitoruję jej efekty.

Zapoznaję się z zaleceniami, uczestniczę w pracach zespołu, realizuję dostosowania i przekazuję informacje o efektach.

WOPFU opisuje aktualne funkcjonowanie ucznia, a IPET planuje cele, dostosowania i formy wsparcia.

Podaję konkretną potrzebę ucznia, dostosowanie wymagań lub formy sprawdzania, kryteria oceny i zaobserwowany efekt.

Analizuję dane, formułuję wniosek, modyfikuję metodę lub organizację zajęć i sprawdzam, czy zmiana poprawiła efekt.

Wskazuję rozpoznaną potrzebę, cel, grupę uczniów, plan działania, sposób ewaluacji i decyzję o kontynuacji.